แม่โทรมาจาก ตจว. ถ า ม เรื่องเดิมๆ ไ ม่ ไ ด้ รับสายสุดท้ายก็สายเกิน แ ก้

แม่โทรมาจาก ตจว. ถามแต่เรื่องเดิมๆ ไ ม่ ไ ด้ รับสายสุดท้ายก็สายเกินแ ก้ ไ ข

ในวันนี้เรามีเรื่องราวของความรักที่แม่มีต่อลูกมาให้หลายๆ คนอ่านกัน หลายคนยังไม่ใส่ใจ

และขอบคุณถึงพระคุณของบิดามารดา หลังจากที่อ่านเรื่องนี้จบ ความคิดของคุณที่มีต่อบุพการี

จะ เ ป ลี่ ย น ไป มีไม่กี่คนที่จะรักเราได้เหมือนกับที่พ่อแม่รักเรา อีกไม่กี่เดือนข้างหน้า

ก็จะถึงวันแม่แห่งชาติอีกครั้ง เชื่อว่าผู้คนส่วนใหญ่ต่างกันทำกิจกรรมร่วมกับคุณแม่

แสดงความกตัญญูที่มีต่อท่าน แต่ในขณะที่บางคนก็ไม่มีโอกาสได้แสดงความรักที่มีต่อท่าน

เมื่อเธอต้อง สู ญ เ สี ย แม่ไปอย่างกระทันหัน แต่แต่คำบอกลาก็ยัง ไ ม่ ไ ด้ กล่าว

เพียงเพราะว่าเธอรำ ค า ญ ที่จะรับสายโทรศัพท์จากแม่  เธอจึงได้ออกมาเล่าถึงเรื่องราวต่างๆ

ที่เกิดขึ้น เพื่อเป็นอุทาหรณ์ให้แก่ทุกๆ คน

” ตัวดิฉันชื่อ ปลา แต่ก่อนปลาอาศัยอยู่กับแม่เพียงสองคนที่จังหวัดนครสวรรค์ พ่อของปลาเสียชีวิตไป

ตั้งแต่ปลายังเด็ก และปลาได้เข้ามาศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยในกรุงเทพฯ และได้ทำงานต่อที่กรุงเทพฯ

ในทุกๆ วันแม่ของปลาจะโทรมาหาบ่อยๆ ถามสาระทุกข์สุกดิบ กินข้าวหรือยัง นอนหรือยัง เป็นคำถาม

ซ้ำๆ ที่แม่ไม่เคยเบื่อที่จะถามปลา และปลาตอบไปเหมือนเดิมทุกวัน ใช้เวลาคุยกับแม่ไม่ถึงหนึ่งนาที

ปลาก็ตัดบทและวางสายไปทุกครั้ง ตอนนั้นเองปลาเพิ่งจะมีแฟน ปลาหมดเวลาส่วนใหญ่ไปการคุยกับ

แฟน และด้วยความที่ทำงานหนัก แล้วก็ติดแฟน ทำให้ปลาแทบไม่เคยจะกลับบ้านมาเยี่ยมแม่เลย ”   

คุณปลาได้เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่สั่น ก ลั ว ” มีอยู่คืนหนึ่งที่ปลากำลังคุยโทรศัพท์กับแฟน 

แม่ก็โทรเขามา ซึ่งปลา ไ ม่ ไ ด้ สนใจที่จะรับเพราะคิดในใจเสมอว่าคงมาถามแต่เรื่องเดิมๆ ที่น่า รำ ค า ญ

หลังจากวางสายจากแฟนแล้ว ปลานอนหลับโดย ไ ม่ ไ ด้ สนใจที่จะโทรกลับหาแม่เลย

พอเช้าวันรุ่งขึ้นก็มีเสียงโทรศัพท์โทรเข้ามา เป็นเบอร์คุณอาของปลา ทำให้เราตื่นขึ้นมารับสาย

คุณอาโทรมาหาเราด้วยน้ำเสียงสั่นๆ บอกเราให้เราตั้งใจฟังดีๆ เมื่อคืนมี โ จ ร ขึ้นบ้านที่แม่อยู่

แม่ ต่ อ สู้ ขั ด ขื น โ จ ร ทุกวิถีทาง จนกระทั่งตัวเองสู้ไม่ไหว และแม่ก็ได้จากไปแล้ว วินาทีนั้นปลา

ตั้งสติแล้วเก็บข้าวของกลับบ้านโดยด่วน เมื่อถึงบ้านปลาเห็นร่ า ง ของแม่นอนอยู่ในมือของแม่

กำโทรศัพท์อยู่แน่น รายการโทรออกไม่มีแม้แต่ประวัติโทรออกหาตำรวจหรือเบอร์พยาบาลเลย

แม้แต่เบอร์เดียว แต่กลับมีแต่ของเรา เมื่อปลาเห็นแล้ว น้ำตาก็ไหลอาบสองแก้มทันที

พอรู้ว่าสายซ้อนที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนั้น คงเป็นสายสุดท้ายที่แม่ต้องการ

เป็นสิ่งสุดท้ายของแม่ที่ต้องการบอกลาเรา หลังจากนั้นที่งานของแม่ เรากับแฟนเข้าไปจุดธูปเพื่อไหว้แม่

อยู่ๆ ไฟก็ดับทั้งศาลามืดไปหมด ทุกคนในงานต่างเปิดไฟจากโทรศัพท์มือถือเพื่อมอง เราก็ ไ ม่ ไ ด้ คิดอะไร

ก็ไหว้คุณแม่จนเสร็จ หลังจากนั้นไฟก็ติดขึ้นมาอีกครั้ง เราก็เหม็นแฟนนั่งหน้าซีด ปลาจึงถามว่าเป็นอะไร

แฟนก็บอกเราว่า เมื่อกี้ตอนปลากำลังไหว้แล้วเกิไฟดับ แฟนของปลาก็เปิดไฟที่โทรศัพท์มือถือขึ้นมา

แล้วส่องไปยังข้างหน้า ตรงที่เราก้มกราบ ก็เห็นเท้าคนยืนอยู่ข้างหน้า แล้วก็มีน้ำตาหยดลงมาที่พื้น 

พอมองขึ้นไปก็พบแต่กับความว่างเปล่า แล้วไฟก็ติดขึ้น ในตอนนั้นสิ่งที่แฟนของปลาเล่าให้ฟัง

ดูน่า ก ลั ว มาก แต่ตัวเราเองกลับไม่รู็สึก ก ลั ว อะไรเลย แต่รู้สึกเศร้าใจและกลั้นน้ำตาตัวเองไม่ให้ไหล

เพราะนั่นคงเป็นความต้องการของแม่ที่ต้องการมาเจอเรา คงจะเป็นแม่ที่ยืมร้องไห้อยู่ข้างหน้าเรา

ทุกวันนี้เรายังนั่งมองโทรศัพท์รอตอบคำถามเดิมๆ แต่มันก็ไม่มีอีกแล้ว “

เรามารู้ตัวในวันที่สายไปแล้ว ว่าสิ่งใดที่สำคัญกับเรา ก็ต่อเมื่อวันที่เราสูญเสียมันไปแล้ว

เรียบเรียงโดย จิปาถะ

Facebook Comments